Ο Θεόφραστος γράφει πως η μουσική χρησιμοποιείται από γιατρούς-μουσικούς κατά της λιποθυμίας, της φοβίας, των διαταραχών του ύπνου, της ισχιαλγίας, της οσφυαλγίας, των στομαχικών ασθενειών κλπ. Οι Πυθαγόρειοι χρησιμοποιούσαν καθημερινό πρόγραμμα μουσικοθεραπείας. Ήχους πριν από την κατάκλιση για ν’ απαλλαγούν από τους θορύβους και ειδικά κομμάτια για λύρα μετά την αφύπνιση, που τους προετοίμαζαν για τους έντονους βιορυθμούς της ημέρας.
Στην Παλαιστίνη το 1000 π.Χ., ο Δαβίδ θεραπεύει τις καταθλίψεις του Σαούλ παίζοντας άρπα, ενώ μέχρι και σήμερα στο Θιβέτ μοναχοί θεραπεύουν τραγουδώντας ή τυμπανίζοντας με έναν συγκεκριμένο τόνο.
